خمس واجب مىباشد . و اين خمس گاهى تمامى مبلغ باقيمانده‌ى از مخارج معتدل سال است كه مثلًا در سال گذشته يك ميليون به‌دست آورده‌اى و تا پايان سال هشت صد هزار تومانش را خرج ضرورى زندگيت كرده‌اى باقيمانده‌اش دويست هزار تومان است كه خمس يك ميليون مىباشد در اين صورت كل دويست هزار تومان را بايد به‌عنوان خمس پرداخت نمايى و نه چهل هزار تومان كه خمس دويست هزار تومان است ، و گاهى بيشتر و يا كم‌تر است ، كه در كم‌ترش تنها آن‌چه مانده به‌حساب خمس است مانند فرض قبلى كه از يك ميليون تومان مثلًا نهصد هزار تومان خرج كرده‌اى الباقى يكصد هزار تومان است بايد كل آن‌را به‌عنوان خمس پرداخت نمايى زيرا در « يسألونك ماذا ينفقون » پاسخش « قل العفو » آمده كه زيادى اموالتان را بايستى به‌حساب خمس بدهيد گرچه اين زيادى و باقى مانده سر سال عُشِر كل اموالى است كه به‌دست آورده‌ايد الّا آن‌كه شما در آينده نزديك متكفّل مخارجى باشيد كه نياز شديد به‌اين پول باشد مثلًا مىخواهيد پسرتان را داماد كنيد و يا دخترتان را به‌خانه شوهر بفرستيد كه در اين صورت هيچ‌گونه خمس بر شما واجب نمىباشد . چنان‌كه اگر باقيمانده‌اى هم از سالتان نداشته باشيد هرگز چيزى برعهده‌ى شمانيست . شرائط گيرندگان خمس مسأله‌ى 465 - در بخش سهم امام عليه السلام شرط اصليش نياز تبليغاتى است و نه نياز شخصى مبلغ ، كه هر اندازه تبليغات شايسته‌ى اسلامى نياز به‌مال داشته باشد . چنان‌كه از سهم « فى سبيل‌اللَّهِ » زكات بايد مصرف كرد از سهم [ الله ] و سهم الرسول صلى الله عليه و آله و « ذىالقربى » : ائمه‌ى معصومين عليها السلام نيز چنان است و در پرداخت آن نيز هرگز شرطش اين نيست كه به‌مرجع تقليد خودت يا هر مرجع ديگرى بدهى بلكه چنان‌چه خودت در اين پرداخت و مصرف شرعى آن بصيرت و آگاهى دارى مىتوانى و احياناً لازم است با دست خود اقدام نمايى .